MIJN VERHAAL

Ik ben Sophia van Woensel en vertel hier even in het kort over wie ik ben en waarom ik webdesigner ben geworden.

Als kind was ik een dromer, ik leefde mijn eigen wereld. Later wilde ik boswachter worden, of landloper (dat kwam vanuit een kinderboek wat mijn moeder vroeger voorlas). In ieder geval iets alleen en vooral met veel vrijheid.

Ik maakte weinig bewuste keuzes, maar liet me meer leiden wat er op dat moment op m’n pad kwam. Zo wilde ik graag naar de Havo, maar de tests, de leraren en mijn ouders vonden dat ik beter naar de Mavo kon gaan. Dus zonder duidelijk aan te geven dat ik het anders wilde deed ik dat. Daarna wilde ik graag naar de Grafische school, maar ook daar kwam ik niet door de test.

Geen idee meer wat ik zou moeten doen. Uit een beroepskeuzetest kwam dat ik graag werk met mensen, dus ben ik de MDGO agogisch werk/sociaal pedagogisch werk gaan doen.

Mensen helpen en iets voor ze betekenen was inderdaad iets wat ik graag doe en toen ik klaar was wilde ik naar de HBO. De keuze vond ik alleen te moeilijk. Wilde ik pedagoog of psycholoog worden? Als ik zou kiezen dan beperkte ik mezelf te veel. De keuze heb ik dus nooit gemaakt. Ik besloot namelijk eerst maar wat te gaan werken en werd aangenomen bij een kinderdagverblijf.
Om naar de HBO te gaan is er nooit van gekomen.

Ik begon ik me wel te beseffen dat ik iets anders wilde en ben in de avonden cursussen informatica gaan volgen. De logica en het denkwerk van de programma’s Acces en Excel vond ik geweldig. Ik wilde graag leren programmeren, als een puzzel iets in elkaar zetten en iets creëren.

Programmeur
Zo ben ik bij een bedrijf in Utrecht terecht gekomen, heb een korte opleiding programmeren in Pascal gekregen en ben toen gaan werken bij een project voor de NS. Het programmeren vond ik fantastisch, maar ruimte om je eigen creativiteit te ontwikkelen was er niet.

Ik kreeg mijn eerste kindje en kon de balans tussen werk en het nieuwe moederschap niet goed vinden.

Accountantskantoor
Dus ging ik na een paar jaar werken als receptionist bij een accountantskantoor. Het was makkelijk te bereiken en werk waar je niet bij na hoeft te denken. Al op de tweede dag besefte ik dat ik een grote inschattingsfout hierin had gemaakt. Het zwangerschapsverlof van m’n tweede kind was dan ook een aangename break van het vreselijk saaie werk. Toen ik vlak daarna mijn derde kindje kreeg besloot ik even helemaal te stoppen met werken.

Break
Toch was het misschien niet de beste tijd om te stoppen, want we hadden net een huis gekocht. We zaten dus in een niet zo ideale situatie zaten. Ik niet werken, 3 kleine kinderen en hoge maandlasten. En het lukte me ook niet om de stap te gaan nemen om dan weer aan het werk te gaan. De teleurstellingen van het werk wat ik had gedaan, onverwerkte emoties en de stress van de situatie waarin we zaten zorgde ervoor dat ik mij steeds ongelukkiger ging voelen en me steeds meer afsloot van de buitenwereld.

Dieptepunt
Mijn leven kwam in een crisissituatie terecht. Zo erg dat ik het gevoel had voor spek en bonen mee te doen. Ik was er lichamelijk, maar deelde niet mee aan het leven.

Passie vinden
Ik moest de grip op mijn leven weer terugkrijgen.
Al snel merkte ik dat de momenten achter de computer mijn hoofd eindelijk echt rust had. Dit gaf mij ontspanning. Ik stortte me op leren websites maken in HTML en CSS. Iets geheel nieuws leren gaf me veel energie om door te gaan.

Mijn leven kwam weer langzaam op de rails. Ik ging weer aan het werk, had twee parttime baantjes en werkte voor mezelf, websites maken, waar ook nog steeds heel veel studie-uren naar toe ging. Dat was best pittig te combineren met 3 kleine kinderen.

Ik wilde graag verder groeien maar wist niet goed hoe. De dagen hadden maar 24 uur en ik zat vast in tussen werken in loondienst en werken voor mezelf. Ik durfde de stap niet te nemen om mijn baantjes op te zeggen.

De beslissing werd voor mij gemaakt. Er was geen werk meer voor mij en ik werd ontslagen. Hoe pijnlijk dit ook was, ik ben dankbaar dat het zo is gegaan. Zelf had ik deze beslissing nooit gemaakt.

Ontwikkeling
Nu ik meer tijd had maakte ik de overstap van HTML naar WordPress. Vooral in het begin was het nog wel een zoektocht om de vormgeving goed aan te laten sluiten met de werking van de website. Een mooie website maken en een goede website zijn wel echt twee verschillende dingen.
Door te lezen, studeren en veel websites te maken, ontwikkelde ik mezelf steeds meer in een professionele webdesigner.

Ik had eindelijk het werk gevonden wat echt bij mij past; het oplossingsgericht denken, puzzelen en op die manier iets moois creëren. Maar ook hiermee andere mensen vooruit te helpen door een goed werkende website voor ze te realiseren. De ideale combinatie!

Leven naast werk
Ik heb helemaal mijn draai gevonden in mijn werk en wanneer ik niet aan het werk ben breng ik het liefst de tijd door met m’n gezin, ga ik graag naar de film, loop een stuk met de hond of slenter door een museum of een stad.

Ik kan mezelf nog wel eens verliezen in een goede serie op Netflix of aan een reep chocola. Maar ik ben vooral heel erg dankbaar dat ik doe wat ik leuk vind en maak daardoor ook gerichtere keuzes.

Kennismaken
Laten we kennismaken. Dan drinken we een kop koffie of maken een wandeling (met of zonder hond). Je kan me dan vertellen wat voor website je wilt hebben of wanneer je al een website hebt kan ik deze vast een quick scan geven op verbeterpunten. Dit is geheel vrijblijvend.

De beste tip die ik je kan geven uit eigen ervaring: ga je passie achterna, maak bewuste keuzes en gun jezelf die professionele website.

Neem vandaag nog contact met me op, dan plannen we zo snel mogelijk een afspraak voor een kennismaking.